وبدر دجى يمشي به غصن رطب
وَبَدرُ دُجًى يَمشي بِهِ غُصُنٌ رَطبُ — دَنا نَورُهُ لَكِن تَناولُهُ صَعبُ
إِذا ما بَدا أَغرى بِهِ كُلَّ ناظِرٍ — كَأَنَّ قُلوبَ الناسِ في حُبِّهِ قَلبُ
وَبَدرُ دُجًى يَمشي بِهِ غُصُنٌ رَطبُ — دَنا نَورُهُ لَكِن تَناولُهُ صَعبُ
إِذا ما بَدا أَغرى بِهِ كُلَّ ناظِرٍ — كَأَنَّ قُلوبَ الناسِ في حُبِّهِ قَلبُ