Musannaf Abd al-Razzaq 12681
عَنِ الثَّوْرِيِّ ، فِي أَمَةٍ كَانَتْ عِنْدَ حُرٍّ ، فَعُتِقَتْ ، قَالَ : إِنْ
وَقَعَ عَلَيْهَا وَهِيَ لا تَعْلَمُ أَنَّ لَهَا خِيَارًا ، ثُمَّ أَحْدَثَتْ بَعْدَ ذَلِكَ حَدَثًا أَوْ هُمَا ، فَإِنَّهُمَا يُجْلَدَانِ وَلا يُرْجَمَانِ ، وَإِنْ خُيِّرَتْ فَاخْتَارَتْهُ ، ثُمَّ وَقَعَ عَلَيْهَا ، ثُمَّ أَحْدَثَا بَعْدَ ذَلِكَ الْوِقَاعِ رُجِمَا ، وَإِنِ اخْتَارَتْهُ فَلَمْ يَقَعْ عَلَيْهَا حَتَّى يُحْدِثَا ، فَإِنَّهُمَا يُجْلَدَانِMusannaf Abd al-Razzaq — — 12681