Musannaf Abd al-Razzaq 13336
عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ ، قَالَ : إِنَّ رَجُلا فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ، قَالَ لِرَجُلٍ
مَا أُمِّي بِزَانِيَةٍ ، وَلا أَبِي بِزَانٍ ، قَالَ عُمَرُ : مَاذَا تَرَوْنَ ؟ قَالُوا : رَجُلٌ مَدَحَ نَفْسَهُ ، قَالَ : بَلْ هُوَ ، انْظُرُوا ، فَإِنْ كَانَ بِالآخَرِ بَأْسٌ فَقَدْ مَدَحَ نَفْسَهُ ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ بِهِ بَأْسٌ ، فَلِمَ قَالَهَا ؟ فَوَاللَّهِ لأَحُدَّنَّهُ ، فَحَدَّهُMusannaf Abd al-Razzaq — — 13336