Musannaf Ibn Abi Shaybah 11844

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : كُنْتُ جَالِسًا عندَ النَّبِيِّ ﷺ إذْ جَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ لَهُ : إنَّهُ كَانَ

عَلَى أُمِّي صَوْمُ شَهْرَيْنِ أَفَيَجْزِئُ عَنْهَا أَنْ أَصُومَ عنهَا ؟ قَالَ : نَعَمْ ، قَالَتْ : فَإِنَّ أُمِّي لَمْ تَحُجَّ قَطُّ أَفَيَجْزِئُ أَنْ أَحُجَّ عنهَا ؟ قَالَ : نَعَمْ

Musannaf Ibn Abi Shaybah — — 11844