Musannaf Ibn Abi Shaybah 22176

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، قَالَ : قُلْتُ لِعَطَاءٍ

ابْتَعْتُ أَنَا وَرَجُلٌ دَارًا , وَلِرَجُلٍ سُدُسٌ وَلِلْآخَرِ نِصْفٌ فَبَاعَ ، يَعْنِي صَاحِبِي ، آخُذُهُ أَنَا وَهُمْ جَمِيعًا أَوْ آخُذُهُ دُونَهُمْ ، قَالَ : لَا , بَلْ تَأْخُذُهُ دُونَهُمْ

Musannaf Ibn Abi Shaybah — — 22176