Musannaf Ibn Abi Shaybah 27150

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا وَكِيعٌ , قَالَ : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ طَارِقِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ، قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ شُرَيْحٍ ، فَجَاءَهُ سَائِلٌ قَدْ خُرِقَ جِرَابُهُ وَخُمِشَتْ سَاقُهُ ، فَقَالَ : إنِّي

دَخَلْتُ دَارَ قَوْمٍ ، فَعَقَرَنِي كَلْبُهُمْ ، فَقَالَ شُرَيْحٌ : إنْ كَانَ أَذِنُوا لَكَ فَهُمْ ضَامِنُونَ ، وَإِلَّا فَلَا ضَمَانَ عَلَيْهِمْ

Musannaf Ibn Abi Shaybah — — 27150