Sahih Ibn Hibban 2346

فَلَمَّا كَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ، قَالَ

إِذَا وَسَّعَ اللَّهُ فَوَسِّعُوا ، رَجُلٌ جَمَعَ عَلَيْهِ ثِيَابَهُ ، صَلَّى فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ ، فِي إِزَارٍ وَقَمِيصٍ ، فِي إِزَارٍ وَقَبَاءٍ ، فِي سَرَاوِيلَ وَرِدَاءٍ ، فِي سَرَاوِيلَ وَقَمِيصٍ ، فِي سَرَاوِيلَ وَقَبَاءٍ ، قَالَ هِشَامٌ : وَأَحْسَبُهُ قَالَ : وَتُبَّانٍ

Sahih Ibn Hibban — — 2346