Musannaf Abd ar-Razzaq 10640
عَنْ مَعْمَرٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ , قَالَ : اخْتُصِمَ إِلَى شُرَيْحٍ , فِي
رَجُلٍ تَرَكَ مِنْ صَدَاقِ ابْنَتِهِ لِزَوْجِهَا أَلْفًا ، قَالَ ابْنُ شُرَيْحٍ : قَدْ أَجَزْنَا عَطِيَّتَكَ ومَعْرُوفَكَ ، وهِيَ أَحَقُّ بِثَمَنِ رَقَبَتِهَا ، قَالَ مَعْمَرٌ : وبَلَغَنِي أَنَّهُ لا يَجُوزُ لِرَجُلٍ أَنْ يَقْصُرَ مَهْرَ أُخْتِهِ إِلا بِعِلْمِهَا ، أَوْ يَسْتَأْمِرَهَا , عَنْ هِشَامٍ ، عَنْ مُحَمَّدٍ ، عَنْ هِشَامٍ مِثْلَهُMusannaf Abd ar-Razzaq — — 10640