Musannaf Abd ar-Razzaq 15152
عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ ، قَالَ : قُلْتُ لِعَطَاءٍ
فَمُكَاتَبَةٌ شَرَطَ عَلَيْهَا أَهْلُهَا أَنَّكِ مَا وَلَدَتِ مِنْ وَلَدٍ فِي كِتَابَتِكِ فَإِنَّهُمْ عَبِيدٌ ، قَالَ : يَجُوزُ إِنْ شَرَطَتْهُ بِمَا وَلَدَتْهُ فِيهَا ، وَفِي رَجُلٍ يُكَاتِبُ وَيَشْرُطُ عَلَيْهِ سَيِّدُهُ أَنَّكَ مَا وَلَدَتَ فَهُمْ عَبِيدٌ لِي ، قَالَ : فَهُمْ لِسَيِّدِهِMusannaf Abd ar-Razzaq — — 15152