Musannaf Abd ar-Razzaq 16131
عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , قَالَ : قُلْتُ لِعَطَاءٍ : فَأَبُوهُ غَنِيٌّ عَنْهُ ؟ قَالَ
فَلا يُضَارَّهُ أَبُوهُ وَابْنُهُ كَارِهٌ , قَالَ : قُلْتُ لِعَطَاءٍ : أَرَادَ أَبُوهُ أَنْ يَزْدَادَ فِي نِسَائِهِ , وَفِي طَعَامِهِ , وَعَيْشِهِ , قَالَ : أَبُوهُ أَحَقُّ بِهِ مَا لَمْ يَذْهَبْ بِهِ إلى غَيْرُهُ , رَاجَعْتُهُ فِيهَا , فَقَالَ : هَكَذَا ، وَرَدَدْتُهَا عَلَيْهِ ، فَقَالَ : أَبُوهُ أَحَقُّ بِهِMusannaf Abd ar-Razzaq — — 16131