Musannaf Abd ar-Razzaq 16302
عَنْ سُفْيَانَ , فِي
رَجُلٍ قَالَ لِعَبْدِهِ : يَوْمَ أَبِيعُكَ فَأَنْتَ حُرٌّ , قَالَ : لَيْسَ بِشَيْءٍ , وَهُوَ عَبْدُهُ , وَمَنْ قَالَ : إِذَا بِعْتُكَ فَأَنْتَ حُرٌّ , فَسَوَاءٌ ، قَالَ سُفْيَانُ : إِنَّمَا مَعْنَاهُ حِينَ أَفْعَلُ ذَلِكَ , قَالَ : وَمِثْلُ ذَلِكَ أَنْ يَقُولُ الرَّجُلُ : يَوْمَ أَمُوتَ فَأَنْتَ حُرٌّ , فَيَمُوتُ لَيْلا أَوْ نَهَارًا فَهُوَ حُرٌّMusannaf Abd ar-Razzaq — — 16302