Musannaf Ibn Abi Shayba 11896

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ مَنْصُورِ بْنِ صَفِيَّةَ ، عَنْ أُمِّهِ ، قَالَتْ : أَتَيْتُ عَائِشَةَ أُعَزِّيهَا بِأَخٍ لَهَا مَاتَ فِي مَكَانٍ , فَحُمِلَ وَهُوَ مَيِّتٌ , فَدُفِنَ فِي مَكَانٍ أُخَرَ ، فَقَالَتْ : فِي نَفْسِي مِنْهُ شَيْءٌ إلَّا إنِّي

وَدِدْتُ أَنَّهُ كَانَ دُفِنَ حَيْثُ مَاتَ

Musannaf Ibn Abi Shayba — — 11896