Sahih Ibn Hibban 1257
أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سَعِيدٍ بِالْبَصْرَةِ ، قَالَ : حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ ، قَالَ : حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ قَيْسٍ ، عَنْ أَخِيهِ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى ،عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ : لَقَدْ رَأَيْتُنَا وَنَحْنُ عِنْدَ نَبِيِّنَا ﷺ
وَلَوْ أَصَابَتْنَا مَطْرَةٌ ، لَشَمَمْتَ مِنَّا رِيحَ الضَّأْنِSahih Ibn Hibban — — 1257