Sahih Ibn Hibban 1346
قُلْتُ لَهُ : سَمِعْتَهُ يَذْكُرُ الْهَوَى ؟ قَالَ : نَعَمْ ، بَيْنَا نَحْنُ مَعَهُ فِي مَسِيرٍ ، فَنَادَاهُ أَعْرَابِيٌّ بِصَوْتٍ جَهْوَرِيٍّ : يَا مُحَمَّدُ ، فَأَجَابَهُ عَلَى نَحْوِ كَلامِهِ ، قَالَ : هَاؤُمُ ، قُلْنَا : وَيْلَكَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتَكَ ، فَإِنَّكَ نُهِيتَ عَنْ ذَلِكَ ، قَالَ : أَرَأَيْتَ
رَجُلا أَحَبَّ قَوْمًا وَلَمْا يَلْحَقُهُمْ ؟ قَالَ : هُوَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ مَنْ أَحَبَّSahih Ibn Hibban — — 1346