Sahih Ibn Hibban 4607

قَالَ : قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِِنَّ لِي امْرَأَةً ، وَفِي لِسَانِهَا شَيْءٌ يَعْنِي الْبَذَاءَ ، قَالَ : طَلِّقْهَا إِِذًا . فَقَالَ : إِِنَّ لَهَا صُحْبَةً ، وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ . قَالَ

فَمُرْهَا بِقَوْلٍ فَعِظْهَا لَعَلَّهَا أَنْ تَعْقِلَ ، وَلا تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ إِِبِلَكَ

Sahih Ibn Hibban — — 4607