حَيِيَ
المعنى — الإنجليزية
- to live
- to be ashamed
من الجذر نفسه
حَيَاء · حَيّ · حَيَوَان · حُوت · مَحْيًا · اِسْتَحْيَا · تَحِيَّة · حَيَوانِيّ · حَيَّ · حَيَّا · مُحَيًّا · المُحْيِي
حَيَاء · حَيّ · حَيَوَان · حُوت · مَحْيًا · اِسْتَحْيَا · تَحِيَّة · حَيَوانِيّ · حَيَّ · حَيَّا · مُحَيًّا · المُحْيِي
35 مرة
حَيَاء · حَيَوَان · حُوت · مَحْيًا · اِسْتَحْيَا · تَحِيَّة · حَيَوانِيّ · حَيَّ · حَيَّا · حَيِيَ · مُحَيًّا · المُحْيِي
حَيَاء · حَيّ · حَيَوَان · حُوت · مَحْيًا · اِسْتَحْيَا · تَحِيَّة · حَيَوانِيّ · حَيَّ · حَيِيَ · مُحَيًّا · المُحْيِي